O’nun sana verdiğini azımsama, zira O’nun sana vermediği şeyleri istemen, O’nun sana verdiğini azımsamaktır.
— İbn Atâullah el-İskenderî, Hikem-i Atâiyye
Bu hikmet, şükrün ve kanaatin ehemmiyetini belirtir. Kulun, kendisine bahşedilen nimetlere şükretmek yerine, sahip olmadıklarına odaklanıp bunları arzu etmesi, ilahi lütfu küçümsemek anlamına gelir. Gerçek zenginlik, kalbin Allah’ın taksimine razı olması ve verilenle yetinmesidir. Bu durum, sürekli daha fazlasını arzulayan nefsin tatmin edilemez yapısına karşı bir uyarı niteliğindedir ve insana mevcut nimetlerin değerini idrak etmeyi öğretir.