Seferin hakiki manası, sadece mesafeler katetmekle, beldeler aşmakla ve nice menzilleri geride bırakmakla tahakkuk etmez. Bilakis hakiki sefer, bir hâlden diğer bir hâle, bir ruh ikliminden öteki bir iklime intikal etmektir.
Bu, kendi öz benliğinin derinliklerinde seyr ü sefer eylemek, nefsinin meçhul yollarında rehber olmak, ruhunun engin semalarında pervaz etmek ve kendi iç âleminde cevelan etmektir. Kendi âleminde, diğer âlemlerin aksini, yansımalarını müşahede etmektir.
Ve etrafını kuşatan her bir mevcudatta tefekkür ve tedebbür denizlerine dalmak, tâ ki kendi benliğinin yitik kıyılarında, aradığın nefsine erişinceye dek. İşte o vakit sükûnet ve huzur ile hemhâl olur, gerçek saadete erersin. Bunun haricindeki her şey ise, bir seferden ziyade, sırf bir meşakkat ve beyhude bir yorgunluktan ibarettir.