Yükselmek istiyorsan alçal, çünkü tevazu basamağı olmayan merdivenle hakikate çıkılmaz. Kendini bilen, haddini bilir, haddini bilen Rabbini bilir.
— Aziz Mahmud Hüdayi, Divan / Tezkireler
Hüdayi’ye göre tevazu, kulun acizliğini ve Allah karşısındaki hiçliğini idrak etmesidir. Bu, sadece başkalarına karşı değil, her şeyden önce Allah’a karşı bir duruştur. Tevazu sahibi kul, gurur ve kibirden uzaklaşır, kendini diğer insanlardan üstün görmez. Bu hal, kalbin kapılarını ilahi rahmete ve hikmete açar. Kendini bilmek, eksikliklerini ve sınırlılıklarını fark etmekle başlar ve bu idrak, kişiyi Yaratıcı’nın büyüklüğü karşısında derin bir saygıya götürür.