Zikr, gafletten uyanmak ve kalbi Hak ile meşgul etmektir. Kalp, O’nun zikriyle dirilir ve huzur bulur.
— Cüneyd-i Bağdadi, Resâil
Cüneyd, zikri sadece dille tekrarlanan kelimeler olarak değil, aynı zamanda kalbin sürekli Allah ile birlikte olması, O’nu anması ve O’nun huzurunda bulunması olarak görür. Gerçek zikir, kulun tüm varlığıyla Allah’a yönelmesi, O’nun isim ve sıfatlarını tefekkür etmesi ve O’nunla manevi bir bağ kurmasıdır. Bu durum, kalbi dünya meşgalelerinden arındırır, nefsi terbiye eder ve kulun ruhsal yükselişine vesile olur.