Hz. Zekeriyyâ’nın (a.s.) Duası ve Hz. Yahyâ’nın Müjdesi
رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ
“Rabbim! Beni yalnız bırakma. Sen vârislerin en hayırlısısın.” (Enbiyâ 21:89)
Hz. Zekeriyyâ (a.s.) çok ileri bir yaşa ulaşmıştı. Saçları ve sakalı beyazlamış, kemikleri zayıflamıştı. Eşi kısırdı. Ama o, Allah’a olan duasından hiç vazgeçmemişti.
O gizlice Rabbine seslendi: “Rabbim! Kemiklerim zayıfladı, saçım sakalım ağardı. Sana dua etmekle hiçbir zaman bedbaht olmadım. Şüphesiz ben arkamdan gelecek akrabalarımdan endişe duyuyorum. Eşim de kısırdır. Katından bana bir vâris ver.” (Meryem 19:4-5)
Allah Teâlâ ona icabet etti ve melekler vasıtasıyla müjdeyi verdi: “Sana Yahyâ’yı müjdeliyoruz. Ondan önce hiç kimseye aynı adı vermemiştik.” (Meryem 19:7)
Kıssanın Dersleri
- Dua etmekten asla vazgeçilmez. Hz. Zekeriyyâ yaşlılığına rağmen umudunu kesmedi.
- İmkânsız görünen dilekler Allah için kolayda
- Allah, bekleme zamanında kulunu terk etmez, aksine onu hazırlar.
- Dua, yalnızca sonuç için değil, Allah ile bağ kurmak için yapılır.