يَا مَالِكَ الْمُلْكِ، وَيَا مَنْ لَهُ الْحَمْدُ كُلُّهُ. اجْعَلْ عُبُودِيَّتَنَا لَكَ خَالِصَةً لِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ. لَا نَبْتَغِي بِهَا عِوَضًا وَلَا نَطْلُبُ مِنْهَا مَزِيدًا، إِلَّا رِضَاكَ وَوَصْلَكَ. عَلِّمْنَا كَيْفَ نُحِبُّكَ حُبًّا يُفْنِينَا عَنْ غَيْرِكَ. وَكَيْفَ نَعْبُدُكَ كَمَا تُحِبُّ وَتَرْضَى، يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ.
Ya Mâlike'l-mülk, ve ya men lehu'l-hamdü küllüh. Ec'al ubûdiyetena leke hâlisaten li-vechike'l-kerîm. Lâ nebteğî bihâ ivaḍan ve lâ natlubu minhâ mezîden, illâ rıdâke ve vasleke. Allimnâ keyfe nühıbbüke hubben yüfnînâ an gayrike. Ve keyfe na'büduke kemâ tühıbbü ve terdâ, ya Ehadu ya Samed.
Ey mülkün sahibi, ve ey tüm hamd kendisine ait olan! Kulluğumuzu senin Kerim yüzün için halis kıl. Ondan bir karşılık beklemiyoruz, ondan bir fazlalık istemiyoruz, sadece senin rızanı ve vuslatını istiyoruz. Bize, senden başkasından bizi fani kılacak bir sevgiyle seni nasıl seveceğimizi öğret. Ve seni sevdiğin ve razı olduğun şekilde nasıl ibadet edeceğimizi öğret, Ey Ehad, Ey Samed.