يَا مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ، اجْعَلْ عِبَادَاتِي مِعْرَاجًا أَرْتَقِي بِهِ إِلَى حَضْرَةِ قُرْبِكَ. وَامْنَحْنِي يَقِينًا لَا تَشُوبُهُ شَائِبَةُ شَكٍّ، وَمَحَبَّةً لَا تَنْفَكُّ عَنْ قَلْبِي. حَتَّى أَسْجُدَ لَكَ بِرُوحِي وَجَسَدِي، شَاهِدًا عِظَمَتَكَ وَجَمَالَكَ فِي كُلِّ تَجَلٍّ.
Ya men bi-yedihî melekûtü külli şey'in, ec'al ibadâtî mi'râcen ertakî bihi ilâ hadrati kurbike. Vemnahnî yakînen lâ teşûbuhu şâibetü şekkin, ve mehabbeten lâ tenfekku an kalbî. Hatta escüde leke bi-rûhî ve cesedî, şâhiden azameteke ve cemâleke fî külli tecellin.
Ey her şeyin melekûtu elinde olan! İbadetlerimi, yakınlığının huzuruna yükseldiğim bir miraç kıl. Bana şüphe kırıntısı bulaşmamış bir yakîn ve kalbimden ayrılmayan bir muhabbet bahşet. Ta ki ruhumla ve bedenimle Sana secde edeyim, her tecellide azametini ve cemalini müşahede ederek. Bu dua, ibadeti bir yükseliş aracı olarak görür ve yakîn ile muhabbetin ibadetin özü olduğunu vurgular. İbadetle ilahi güzelliği ve yüceliği hissetmeyi hedefler.