يَا مُثَبِّتَ الْقُلُوبِ، قَلْبِي يَرْتَعِدُ مِنْ وَسْوَسَةِ الشَّكِّ وَظُلْمَةِ الارْتِيَابِ. أَخَافُ أَنْ تُزَيِّغَ بَصِيرَتِي فَتَنْحَرِفَ عَنِ الْحَقِّ الْمُبِينِ. وَلَكِنَّ رَجَائِي فِي يَقِينِكَ الَّذِي لَا يَتَزَعْزَعُ، وَفِي وَعْدِكَ الَّذِي لَا يُخْلَفُ. زِدْنِي يَقِينًا بِوَحْدَانِيَّتِكَ، وَثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ، حَتَّى لَا أَرَى سِوَاكَ وَلَا أَعْتَمِدَ إِلَّا عَلَيْكَ.
Yâ Müsebbitel Kulûb, kalbî yerta'idu min vesvesetiş şekki ve zulmetil irtiyâbi. Ehâfu en tüzeyyiğa basîretî fetanharife anil hakkıl mübîn. Ve lâkinne recâî fî yakînikellezî lâ yetezelzelu, ve fî va'dikellezî lâ yuhlefu. Zidnî yakînen bi vahdaniyyetike, ve sebbit qalbî alâ sırâtıkel müstaqîm, hattâ lâ erâ sivâke ve lâ a'temide illâ alayke.
Ey kalpleri sabit kılan, kalbim şüphenin vesvesesinden ve tereddüdün karanlığından titrer. Basiretimin kaymasından ve apaçık haktan sapmaktan korkarım. Ancak ümidim, sarsılmaz yakininde ve asla değişmeyen vaadindedir. Vahdaniyetine olan yakinimi artır ve kalbimi doğru yolunda sabit kıl ki, Senden başkasını görmeyeyim ve yalnızca Sana dayanayım.