يَا مُلَيِّنَ القُلُوبِ القَاسِيَةِ، لَيِّنْ قَلْبِي بِذِكْرِكَ وَهَيْبَتِكَ. اِجْعَلْنِي مِنَ الخَاشِعِينَ لِعَظَمَتِكَ، المُتَوَاضِعِينَ لِجَلَالِكَ. طَهِّرْ صَدْرِي مِن قَسْوَةِ الغَفْلَةِ وَكِبْرِ النَّفْسِ، وَامْلَأْهُ بِالخَوْفِ وَالرَّجَاءِ الصَّادِقَيْنِ.
Yâ Müleyyine'l-kulûbi'l-kâsiyeti, leyyin kalbî bi zikrike ve heybetike. Ic'alnî mine'l-hâşi'îne li azametike, el-mütevadı'îne li celâlike. Tahhir sadrî min kasveti'l-ğafileti ve kibri'n-nefs, vemle'hu bil-havfi ve'r-recâi's-sâdikayn.
Ey katı kalpleri yumuşatan, kalbimi zikrinle ve heybetinle yumuşat. Beni azametin karşısında huşu duyanlardan, celâlin karşısında tevazu gösterenlerden eyle. Göğsümü gafletin katılığı ve nefsin kibrinden temizle, onu halis korku ve ümitle doldur. Bu huşu sayesinde, kalbimdeki her türlü ağırlık ve katılık erisin, saf bir teslimiyete dönüşsün.