يَا مُطَهِّرَ النُّفُوسِ، طَهِّرْ نَفْسِي مِن شَوَائِبِ الأَنَانِيَّةِ وَالشَّهَوَاتِ. وَاجْعَلْهَا مَشْغُولَةً بِكَ، لَا تَرَى إِلَّا نُورَ حَضْرَتِكَ. كُنْ دَلِيلِي إِلَى فَنَاءِ نَفْسِي فِي بَحْرِ وَحْدَانِيَّتِكَ، ثُمَّ أَبْقِنِي بِحَقِيقَةِ شُهُودِكَ الأَبَدِيِّ.
Yâ Mûtahhire'n-nüfûs, tahhir nefsî min şevâibi'l-enâniyyeti ve'ş-şehâvât. Vec'alhâ meşğûleten bike, lâ terâ illâ nûra hadratike. Kün delîlî ilâ fenâi nefsî fî bahri vahdâniyyetike, sümme ebkınî bi hakîkati şuhûdike'l-ebediyyi.
Ey nefisleri arındıran, nefsimi bencillik ve şehvet kirlerinden temizle. Onu seninle meşgul kıl, sadece senin huzurunun nurunu görsün. Nefsimin vahdaniyetinin denizinde fena bulmasına delil ol, sonra beni ebedi şuhudunun hakikatiyle baki kıl. Bu arınma sayesinde, kendi varlığım eriyip gitsin ve senin sonsuz hakikatinle yeniden var olayım.