يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، بَعْدَ فَنَاءِ وُجُودِي فِي عِشْقِكَ، هَبْ لِي بَقَاءً بِكَ. اجْعَلْ كَيْنُونَتِي مُرْتَبِطَةً بِوُجُودِكَ الْأَبَدِيِّ. وَاجْعَلْ رُوحِي تَجِدُ مَأْوَاهَا الْحَقِيقِيَّ فِي قُرْبِكَ، خَالِدَةً بِبَقَائِكَ، مُتَجَاوِزَةً لِكُلِّ حَدٍّ وَزَمَانٍ.
Yâ Hayyu Yâ Kayyûm, ba'de fenâi vücûdî fî ışqıke, heb lî beqâen bik. İc'al keynûnetî mürtebiteten bi-vücûdikel-ebediyy. Ve'c'al rûhî tecidu me'vâhâl-hakîqiyye fî kurbike, hâlideten bi-beqâike, mütecâvizeten li-külli haddin ve zemânin.
Ey Hayy (diri) ve Kayyûm (her şeyi ayakta tutan), aşkında varlığımın fena bulmasından (yok olmasından) sonra, bana Seninle beka (var oluş) bahşet. Varlığımı ebedi varlığına bağlı kıl. Ruhumun gerçek sığınağını Senin yakınlığında bulmasını sağla, Senin bekanla sonsuzlaşsın, her sınırı ve zamanı aşsın. Bu dua, tasavvufta fena makamından sonra elde edilen beka billah (Allah ile var olma) halini, ruhun ilahi hakikatle bütünleşmesini diler.