Otuz yıl nefsime baktım, onu Allah’tan uzaklaştıran bir perde buldum. Sonra gördüm ki nefsime bakışım bile bir perdedir.
— Bayezid-i Bistami, Kelimât
Bu söz, Bayezid-i Bistami’nin fena (yok oluş) mertebesine ulaşma çabasını ve nefsle mücadelesini anlatır. İlk başta nefsi, ilahi hakikat ile arasına giren bir engel olarak görmüş, ancak daha derin bir idrakle, bu engeli görme eyleminin bile benliğin bir tezahürü olduğunu fark etmiştir. Gerçek fena, kişinin kendi varlığından ve hatta varlığını idrakinden tamamen sıyrılmasıyla mümkündür. Bu, kulun kendini yok ederek Hakk’ın varlığında erimesi halidir.