Gözüm seni görmese de, kalbim seni hiç unutmaz. Çünkü sen hem gözümün nuru, hem de kalbimin sürurusun.
— Rabia el-Adeviyye, Dualar ve İlahiler
Bu söz, Rabia’nın Allah ile olan kesintisiz manevi bağını ve sürekli zikir halini ifade eder. O’nun için Allah, sadece ibadet anlarında değil, her an, her yerde hazır ve nazırdır. Gözün görmesi fiziksel bir algı iken, kalbin unutmaması derin bir manevi idrak ve sürekli bir hazır bulunuş halidir. Allah, sadece dış dünyayı aydınlatan bir nur değil, aynı zamanda kalbe neşe ve huzur veren bir sürurdur. Bu durum, sufinin marifetullah yolculuğunda ulaştığı yüce bir mertebeyi temsil eder.