Sen sanıyorsun ki ben, ben’im. Oysa ben, ben değilim. Ben O’yum, O’ da ben.
— Mevlana Celaleddin Rumi, Divan-ı Kebir
Bu söz, tasavvuftaki ‘vahdet-i vücud’ (varlığın birliği) ilkesine işaret eder. Mevlana, bireysel benliğin (nefs) gerçekte bir yanılsama olduğunu, hakiki varlığın ise sadece Allah’a ait olduğunu vurgular. İnsan, kendi benliğinden geçip (fenâ), ilahi benlikte yok olduğunda (bekâ), asıl hakikate ulaşır. Bu durum, kulun kendi acizliğini idrak edip, her şeyin mutlak yaratıcıdan geldiğini ve O’na döndüğünü anlamasıyla gerçekleşen derin bir manevi deneyimdir.