Kendini bilmek, Rab’bini bilmektir. Kendi karanlık kuyularına inmeden, Hakk’ın nuruna eremezsin.
— Şems-i Tebrizi, Makâlât
Tasavvufun temel prensiplerinden biri olan “men arefe nefsehu fekad arefe rabbehu” (nefsini bilen Rabbini bilir) ilkesine vurgu yapar. Şems-i Tebrizi, insanın kendi iç dünyasına, nefsine yönelerek, kendi eksikliklerini, zaaflarını ve aynı zamanda ilahi nefhadan taşıdığı potansiyeli keşfetmesini öğütler. Bu içsel yolculuk, karanlık kuyulara inmekle sembolize edilir ve kişinin kendi benliğinin derinliklerindeki perdeleri kaldırmasıyla hakikate ulaşabileceğini ifade eder. Bu süreç, dışsal bilgiden ziyade, içsel idrak ve keşif yoluyla Allah’ı tanıma yoludur.