Kalbin cilası zikirdir; zikirle paslanan kalp aydınlanır ve ilahi sırların aynası olur.
— Necmeddin Kübra, Fevâihu’l-Cemâl
Bu söz, Necmeddin Kübra’nın zikrin kalbi arındırıcı ve parlatıcı gücüne vurgu yapar. Kalbin dünya meşgaleleriyle kirlenip paslandığını, ancak sürekli Allah’ı anmakla bu pasın temizlendiğini belirtir. Zikir sayesinde kalp, ilahi hakikatleri yansıtabilen berrak bir aynaya dönüşür ve böylece kul, varoluşun derin sırlarına vakıf olabilir. Bu durum, bireyin manevi algısını keskinleştirerek Hakk’a yakınlaşmasına zemin hazırlar.