Benliğimden çıktığımda, varlığın kendisi oldum. Benliği gören, aslında perdenin arkasındaki Hakikat’i göremez.
— Bayezid-i Bistami, Kelimât
Bayezid-i Bistami’nin bu sözü, tasavvuftaki ‘fenafillah’ ve ‘bekabillah’ mertebelerini işaret eder. Kendi ‘ben’lik, yani ego ve bireysel varlık algısı ortadan kalktığında, kul kendini tüm evrensel varlığın bir parçası, hatta ta kendisi olarak idrak eder. Bu, Hakikat’in tecellisidir. Benlik perdesi, insanı mutlak varlıktan ayıran bir engeldir. Bu perdenin kalkmasıyla, her şeyin temelindeki İlahi Öz’ün farkına varılır ve tüm varoluşun birliği deneyimlenir.