Hakikat, kanıyla boyanmadıkça görünmez; âşık, kendi kanıyla şehit olana dek gerçeğe ulaşamaz.
— Hallac-ı Mansur, Kitâbu’t-Tavâsîn
Hallac-ı Mansur için hakikat arayışı, derin bir özveri ve fedakarlık gerektirir. Gerçek âşık, hakikate ulaşmak için her türlü zorluğa, hatta kendi canını feda etmeye hazırdır. Bu söz, onun kendi şehadetine giden yolun bir önsezisi gibidir. Hakikat, ancak nefsin arzu ve bağlılıklarından tamamen arınmakla, yani bir anlamda manevi bir ölümle ortaya çıkar. Bu, tasavvuftaki “ölmeden önce ölmek” düsturunun en radikal yorumlarından biridir ve ilahi gerçeğe ulaşmanın bedelini gösterir.