إِلَٰهِي، أَنْتَ غَايَةُ مُنَايَ وَمَقْصُودِي. أَفْنِنِي فِي بَحْرِ وَحْدَانِيَّتِكَ حَتَّى لَا أَرَى إِلَّا وَجْهَكَ الْكَرِيمَ. ثُمَّ أَبْقِنِي بِكَ وَلَكَ، لِأَكُونَ مِرْآةً لِجَمَالِكَ وَجَلَالِكَ فِي الْعَالَمِينَ. اجْعَلْ فَنَائِي طَرِيقًا لِبَقَائِي بِكَ.
İlâhî, ente ğâyetu munâye ve maksûdî. Efninî fî bahri vahdâniyyetike hattâ lâ erâ illâ vechekel-kerîm. Summe ebqînî bike ve leke, li ekûne mir'âten li cemâlike ve celâlike fil-âlemîn. Ec'al fenâî tarîkan li bekâî bike.
Ey Rabbim, Sen benim nihai arzum ve gayemsin. Beni birliğinin denizinde yok et ki, Senin keremli yüzünden başkasını görmeyeyim. Sonra beni Seninle ve Senin için var et, tâ ki âlemlerde Senin güzelliğinin ve celalinin bir aynası olayım. Benim kendi varlığımdaki yok oluşumu, Seninle olan sonsuz varoluşuma bir yol kıl. Bu fena hali, benliğimin fani perdelerini kaldırarak Sana ulaşmanın ve Sana ebediyen bağlı kalmanın kutlu bir mertebesi olsun.