يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، أَذِقْنِي طَعْمَ الْفَنَاءِ فِي ذَاتِكَ الْعَلِيَّةِ. امْحُ مِنْ وُجُودِي كُلَّ أَثَرٍ لِلْأَنَانِيَّةِ وَالْغَيْرِيَّةِ. اجْعَلْنِي أَرَى كُلَّ شَيْءٍ بِعَيْنِ وَحْدَانِيَّتِكَ وَقُدْرَتِكَ الْبَاهِرَةِ. حَتَّى لَا أَبْقَى إِلَّا بِكَ وَلَكَ.
Ya Hayyu ya Kayyûmu, eziknî ta'mel fenâi fî Zâtikel-Aliyyeh. Mhu min vucûdî külle eserin lil-enâniyeti vel-ğayriyyeh. Ec'alnî erâ külle şey'in bi'ayni vahdâniyyetike ve kudretikel-bâhireh. Hattâ lâ ebkâ illâ Bike ve Leke.
Ey Hayy ve Kayyûm olan Allah'ım, bana yüce Zatında fena bulmanın tadını tattır. Varlığımdan benlik ve ötekilik tüm izlerini sil. Beni her şeyi senin birliğinin gözüyle ve eşsiz kudretinle görür kıl. Ta ki benliğimden eser kalmasın, ancak seninle ve senin için var olayım. Bu eriyişle, manevi yolculuğumda hakiki tevhide ulaşmak ve benlikten kurtulmak için sana yalvarıyorum.