Zühd, elin dünyadan boşalması, kalbin ise ondan uzaklaşmasıdır.
— Cüneyd-i Bağdadi, Resâil
Cüneyd-i Bağdadi, zühdü sadece maddi şeylerden el çekmek olarak değil, aynı zamanda kalbin dünyaya karşı kayıtsız kalması olarak tanımlar. Gerçek zühd, mal ve mülke sahip olmaya engel değildir; önemli olan, kalbin dünyaya bağlı olmaması, dünya nimetlerine esir düşmemesidir. Zahit, dünyalıkları Allah yolunda kullanır, ancak kalbini onlara bağlamaz. Bu, kulun ahireti dünyaya tercih etmesi, gerçek zenginliğin kanaat ve Allah rızası olduğunu anlamasıdır. Zühd, kalbin huzur bulması için bir yoldur.