Aşk, perdenin kalkmasıdır; aşık, maşuktan başkasını görmez, bilmez ve arzulamaz. Bu hal, fena makamının başlangıcıdır.
— Necmeddin Kübra, Fevâihu’l-Cemâl
Necmeddin Kübra’nın tasavvufunda aşk, ilahi hakikate ulaşmanın en güçlü yoludur. Gerçek aşk, kulun benliğini silerek tamamen Maşuk’a yani Allah’a yönelmesidir. Aşık için dünya ve içindekiler önemini yitirir; tek varlık, tek gaye Allah olur. Bu durum, bireysel varlığın ilahi varlıkta erimesi olarak tanımlanan fena makamına giden ilk adımdır. Aşk, idrakin tüm engellerini kaldırır.