Yolculuk, kendi benliğinden sıyrılıp hakikate ulaşmanın tek yoludur; zira menzile varış, ancak benliğin yok oluşuyla mümkündür.
— Faridüddin Attar, Mantıku’t-Tayr
Tasavvufi yolculuk, dışsal bir mekân arayışından ziyade, nefsin ve egonun prangalarından kurtulma mücadelesidir. Attar’a göre, hakiki menzil olan ilahi huzura varmak için, kişinin kendi varlığını, arzularını ve benlik iddialarını terk etmesi şarttır. Bu yok oluş (fena), aslında ilahi varlıkta yeniden dirilişin (beka) ön koşuludur. Böylece, yolcu kendi fani kimliğinden arınarak mutlak varlığa ulaşır, hakikati kendi özünde bulur. Bu içsel arınma, yolun en temel gayesidir.