Her nereye baksam nurun görünür. Dağda, taşta, ağaçta, kuşta, her zerrede sen varsın ey Hak.
— Pir Sultan Abdal, Divan
Bu beyit, tasavvufun temelindeki “tecelli” ve “vahdet-i vücud” anlayışını özetler. Pir Sultan Abdal, evrendeki her varlıkta, her detayda Hakk’ın bir yansımasını, bir tecellisini gördüğünü ifade eder. Bu, kuru bir inançtan ziyade, tüm varoluşu ilahi bir sanat eseri olarak idrak etme, her zerresinde ilahi güzelliği ve kudreti müşahede etme halidir. Mürid, bu idrak seviyesine ulaştığında, kainatın bir bütün olarak ilahi birliğin tezahürü olduğunu anlar ve Hakikat’e daha derin bir vecd ile bağlanır.