اللَّهُمَّ، إِنِّي أَخَافُ بُعْدِي عَنْ مَحَبَّتِكَ وَانْقِطَاعِي عَنْ وَصْلِكَ. وَفِي نَفْسِ الْوَقْتِ، أَرْجُو قُرْبِي إِلَيْكَ بِشَوْقِ الْمُحِبِّينَ وَصِدْقِ الْعَاشِقِينَ. اجْعَلْ قَلْبِي مَلْجَأً لِعِشْقِكَ وَوَحْدَانِيَّتِكَ، وَارْزُقْنِي فَنَاءً فِي حُبِّكَ وَبَقَاءً بِقُرْبِكَ.
Allâhumme, innî ehâfu bu'dî an muhabbetike ve inkıtâ'î an vaslike. Ve fî nefsi'l-vakti, ercüv kurbî ileyke bi-şevkı'l-muhibbîne ve sıdkı'l-âşıkîne. İc'al kalbî melceen li-ışkıke ve vahdâniyyetike, ve'rzuknî fenâen fî hubbike ve bekâen bi-kurbike.
Allah'ım, ben senin muhabbetinden uzak düşmekten ve vuslatından kopmaktan korkuyorum. Aynı zamanda, sana aşıkların şevki ve sadıkların doğruluğuyla yakınlaşmayı ümit ediyorum. Kalbimi aşkının ve birliğinin sığınağı kıl, bana senin sevginde fenâ bulmayı ve senin yakınlığınla beka halini nasip et. Bu denge, ruhumu aşk denizinde bir gemi gibi sallandırırken, hem ayrılık endişesiyle uyanık tutar hem de vuslatın tatlı umuduyla yoluma devam etmemi sağlar.