إِلَهِي، قَلْبِي يَرْتَجِفُ خَوْفًا مِنْ بُعْدِكَ وَهَجْرِكَ. وَرُوحِي تَشْتَاقُ لِقُرْبِكَ وَوَصْلِكَ. فَاجْعَلْ خَوْفِي دَافِعًا لِطَلَبِكَ، وَأَمَلِي شَافِعًا لِبُلُوغِ حَضْرَتِكَ. أَنْتَ الْمَقْصُودُ، وَأَنْتَ الْمَأْمُولُ.
İlahî, kalbî yertacifu havfen min bu'dike ve hecrike. Ve rûhî teş'tâku li kurbike ve vaslike. Fec'al havfî dâfi'an li talebike, ve emelî şâfi'an li bulûği hadratike. Antel maksûdu, ve antel me'mûlu.
Ey İlahım, kalbim senden uzak kalma ve ayrı düşme korkusuyla titremektedir. Ruhum ise senin yakınlığına ve vuslatına özlem duymaktadır. Bu korkumu sana yönelme ve seni talep etme itici gücü eyle. Ümidimi ise senin huzuruna ulaşmak için bir şefaatçi kıl. Yakîn derecesinde bilirim ki sen asıl maksat, sen asıl ümitsin. Muhabbetimle sana yönelirken, ayrılığın acısından koru ve vuslatının ferahlığını bahşet.