Aişe şehre hiç gitmedi ve memleket dışına çıkmadı. Ancak Leyla’nın sevgisine hiç teslim olmadı. Rüyasında onun güzelliğini gördü, içinde yüksek bir hasret hissetti. Ona Muasır Zeynep adında bir kız verildi. Onunla evlendi fakat kalbinde hala Leyla vardı. Evinin işlerini idare etti, ama Leyla’yı düşünmeye devam etti. Gözlerini açtığında Leyla’yı görüyordu. Kapalı gözlerle Leyla’nın gölgesini seyretti ve bu sevgi ona temiz bir duygu gibi geldi. Bir kez daha meşguliyet içinde kendine geldi.
Babasından Leyla’yı istedi. Fakat babası bunu kabul etmedi ve ona “kızımın başka nişanlısı var” dedi. Kays ısrarını sürdürdü. Leyla’ya olan sevgisini açıkça ortaya koydu ve ısrarını sürdürdü. Meşguliyet ve beklenmeyi tercih etti, yatağından çıkmadı, ta ki Leyla’nın sevgisi galip gelene kadar. Muasır kocasının evinin eşiklerine yatırdı ve çiçeklerle doldurdu. Hastalık ve ıstırap onu işkence etti. Fakat Kays, Leyla’nın hakkını istedi, gözlerini kapadı ve kalbinde kalıcı bir intiba bıraktı. Leyla’nın kocası Kays’ı başka bir kadınla evlendirdi. Yıllarca orada kaldı ve hiç sevinç duymadı. Onu buldu ama yüzünde teselli yoktu. Başka bir kaydınla evlendirildi ve Leyla’sını düşünerek yaşadı. Ona sevdasının talihsizliğini hatırlattı.
Kaynak: İslami Edebiyat Klasiği