Peygamber’in Bir Sahabiye Verdiği Duası

Bir kişi hüzün ve kedere yakalandığında Peygamber (s.a.v.) şu duayı öğretmiştir: ‘Ey Allah! Ben senin kulunun kuluyum, senin kulu ve cariyenin oğluyum. Saçım başı senin elindedir. Hükmün bana uygulanıyor, hükün adaletli. Senden, kendine verdiğin her isim, herhangi bir kuluna öğrettiğin her isim, kitabında indirdiğin her isim, ilim-i gaybda kendine mahsus kıldığın her isimle senden isterim ki: Kur’an’ı kalbimin baharı, göğsümün nur’u, kederin dermanı ve üzüntümün gider kıl.’ Sonra Peygamber (s.a.v.) şöyle dedi: ‘Allah onun kedersini ve üzüntüsünü yok eder, yerine bir ferah ve sevinç verir.’ Ashab: ‘Yâ Rasûlallah! Biz de bu duayı öğrenmeyelim mi?’ dediler. Peygamber (s.a.v.): ‘Elbette! Bunu duyan herkesin öğrenmesi gerekir’ buyurdu.