Allah’ın nimetlerini bilmek, onlara değer vermek ve onları Allah’ın rızasına uygun kullanmak şükürdür. Nankörlük ise nimetin elden gitmesine sebep olur.
— İmam Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Dîn
Bu söz, şükrün sadece dille ifade edilmesinden öte, bir yaşam biçimi olduğunu vurgular. Tasavvufta şükür, nimetin kaynağını idrak etmek, o nimeti verene minnet duymak ve o nimeti Allah’ın istediği şekilde kullanmaktır. Sağlık, ilim, mal gibi her nimet, bir emanettir ve kul onu Allah’a şükürle kullanmalıdır. Nimetlere nankörlük etmek, onları israf etmek veya haramda kullanmak, hem nimetin bereketini azaltır hem de kalbi gaflete sürükler.