Çok konuşmak, kalbi karartır. Gerçek hikmet, dilin susup kalbin konuşmaya başladığı anda ortaya çıkar.
— Faridüddin Attar, Mantıku’t-Tayr
Attar, tasavvuf yolunda sükutun (sessizliğin) önemine dikkat çeker. Gereksiz ve boş konuşmalar, kalbi gaflete sürükler ve ruhsal ilerlemeyi engeller. Gerçek hikmet, dışsal sözlerde değil, içsel tefekkür ve zikirle arınmış bir kalpte bulunur. Dilin susması, kalbin ilahi fısıltıları duymasına ve kendi içindeki gerçekleri keşfetmesine olanak tanır. Bu, müridin kendi iç dünyasına yönelerek, derin bir idrak ve manevi aydınlanmaya ulaşma yoludur.