Gerçek zenginlik, mal çokluğu değil, kalbin Allah ile olan doygunluğudur. Kimin kalbi Allah ile zenginleşirse, o hiç fakir olmaz.
— İmam Gazali, İhyâu Ulûmi’d-Dîn
Bu söz, tasavvufun temel değerlerinden biri olan zühd ve kanaatkarlığı yansıtır. Gazali, dışsal zenginliğin geçici ve aldatıcı olduğunu, asıl zenginliğin ise kalbin Allah’a duyduğu muhabbet ve O’nunla tatmin olmasıyla elde edildiğini belirtir. Sufi, dünya malına bağlılıktan kurtularak kalbini tamamen Allah’a açtığında, manevi bir doygunluğa ulaşır. Bu durum, kişiyi her türlü dünyevi eksiklikten müstağni kılar ve ona gerçek bir iç huzur bahşeder.