Hüviyet, O’nun mutlak aşkınlığına işaret ederken, Enniyet, ‘Ben’ demesiyle varlıkta zuhur eden yakınlığıdır. O, hem aşkın hem de içkin olarak vardır.
— İbn Arabi, Fütûhât-ı Mekkiyye
İbn Arabi, Allah’ı hem mutlak aşkın (tenzih) hem de mutlak içkin (teşbih) olarak tanımlar. Hüviyet (O’luk), Allah’ın tüm yaratılmışlardan münezzeh, idrakin ötesindeki mutlak ve benzersiz varlığını ifade eder. Enniyet (Ben’lik) ise O’nun “Ben” diyerek âlemde tecelli etmesi, her şeyde kendini göstermesi ve yaratılmışlara yakın olmasıdır. Bu ikiliğin birliği, Hakk’ın hem her şeyden ayrı hem de her şeyle beraber olduğunu anlamayı sağlar. Gerçek marifet, bu zıtlıkların birliğini idrak etmekten geçer.