Kalbiniz saf olmadıkça dünya size zehir gibi gelir. Kalp saflığına erdiğinizde ise dünya size cennet bahçesi olur, çünkü her şeyde O’nun tecellisini görürsünüz.
— Abdülkadir Geylani, Fütûhu’l-Gayb
Bu söz, dünyanın gerçek mahiyetinin kalbin içsel durumuna bağlı olduğunu ifade eder. Kalp, dünya sevgisi ve nefsani arzularla kirlendiğinde, dünya bir sıkıntı ve azap kaynağına dönüşür. Ancak kalp, zikir, ibadet ve takva ile arınıp saf bir aynaya dönüştüğünde, kul her şeyde Allah’ın kudretini, güzelliğini ve rahmetini müşahede eder. Bu safiyet hali, dünyayı bir imtihan yeri olmaktan çıkarıp, ilahi tecellilerin seyredildiği bir cennet bahçesi haline getirir, böylece kul dünya ile değil, Rabbi ile meşgul olur.