Konuşulacak her şey, sükûtun gölgesinde saklıdır. Kelimeler, anlamı bozabilir; sükût ise hakikati çıplak bırakır. Hakiki sohbet, gönülden gönüle sükût ile olandır.
— Şems-i Tebrizi, Makâlât
Tasavvufta sükût, sadece fiziksel olarak konuşmamak değil, aynı zamanda kalbin ve zihnin dünya meşgalelerinden arınarak ilahi olana odaklanması halidir. Şems’e göre kelimeler, sınırlayıcı ve yanıltıcı olabilirken, sükût hakikatin derinliğini ve sonsuzluğunu daha iyi ifade eder. Gerçek iletişim, sözlerin ötesinde, ruhlar arasında sessiz bir bağ kurarak gerçekleşir. Bu, ilahi sırların idrak edildiği, içsel huzurun ve hikmetin bulunduğu bir mertebedir.