Sen var olduğunu zannettiğin sürece, O’nun varlığını göremezsin. Yok ol ki, O’nun varlığıyla var olasın.
— Faridüddin Attar, Mantıku’t-Tayr
Bu söz, tasavvuftaki fenâ ve bekâ kavramlarını özetler. Kişinin kendi bireysel varlığını “ben” olarak algılaması, ilahi varlığın mutlaklığını idrak etmesine engel teşkil eder. Gerçek varoluş, kişinin kendi varlığını yok sayıp, ilahi varlıkta erimesiyle mümkündür. Yok olmak (fenâ), egoyu ve vehmi varlığı terk etmek, böylece ilahi varlıkla (bekâ billah) yeniden var olmaktır. Bu, fani olanın bakide fani olması, böylece Hak ile kaim olması halidir.