يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ، بِاسْمِكَ أَذْكُرُكَ ذِكْرًا يُفْنِينِي عَنْ نَفْسِي وَيُبْقِينِي بِكَ. وَارْزُقْنِي مِنْ حُبِّكَ مَا يُغْنِينِي عَنْ كُلِّ مَا سِوَاكَ. وَاجْعَلْ ذِكْرِي لَكَ رُوحَ وُجُودِي وَسِرَّ بَقَائِي. وَارْفَعْ بِي حُجُبَ الْغَفْلَةِ وَالْبُعْدِ، وَقَرِّبْنِي إِلَيْكَ قُرْبًا لَا بَعْدَ بَعْدَهُ أَبَدًا.
Yâ Hayyu yâ Qayyûm, bismike ezkuruke zikran yufnînî an nefsî ve yubqînî bike. Verzuqnî min hubbike mâ yuğnînî an kulli mâ sivâke. Vec'al zikrî leke rûha wucûdî ve sırra baqâî. Verfa' bî hucube'l-ğafleti vel-bu'di, ve qarribnî ileyke qurban lâ ba'de ba'dehu ebeden.
Ey Hayy ve Kayyûm olan Allah'ım, senin isminle öyle bir zikrediyorum ki beni benliğimden fani kılsın ve seninle baki eylesin. Bana öyle bir muhabbetinden rızık ver ki, senden başkasına muhtaç etmesin. Sana olan zikrimi varlığımın ruhu ve bekâmın sırrı kıl. Beni gaflet ve uzaklık perdelerinden yükselt ve bana öyle bir yakınlık bahşet ki ondan sonra bir daha uzaklık olmasın.