إِلَٰهِي، أَذِبْ أَنَانِيَّتِي فِي بَحْرِ الْفَنَاءِ. وَارْفَعْ حِجَابَ وُجُودِي لِأَتَجَلَّى بِنُورِ بَقَائِكَ. نَقِّ قَلْبِي مِنَ الْمَاسِوَى، وَاجْعَلْنِي أَقُومُ بِكَ وَحْدَكَ. ثَبِّتْنِي عَلَى طَرِيقِ الْحَقِيقَةِ حَتَّى أَبْلُغَ رِضَاكَ.
İlâhî, ezib enâniyyetî fî bahri'l-fenâ'. Verfa' hicâbe vücûdî li-etecellâ bi-nûri bekâik. Nekki kalbî mine'l-mâsivâ, vec'alnî ekûmu bike vahdek. Sebbitnî alâ tarîki'l-hakîkati hattâ ebluga rıdâk.
Ey Rabbim, benliğimi ve nefsani arzularımı yokluk denizinde erit. Varlığımın üzerindeki perdeleri kaldır ki, Senin ebedi varlığının nuruyla aydınlanabileyim. Kalbimi dünya ve masivadan arındır, sadece Seninle kaim olayım. Hakikat yolunda beni sabit kıl ve adımlarımı sağlamlaştır ki, sonunda Senin rızana ve yakınlığına erişebileyim. Bu, fena hâlinden beka makamına doğru bir yolculuktur.