Amellerin, seni Allah’tan uzaklaştıran bir perde olmasın. Çünkü ameller, ancak O’nun inayetiyle mümkündür ve O’nun rızasına ulaşmak içindir.
— İbn Atâullah el-İskenderî, Hikem-i Atâiyye
Bu hikmet, kulun kendi iyi amellerine aldanıp onlarla gururlanmasının, Allah ile arasına bir perde çekebileceğine işaret eder. Kul, yaptığı ibadet ve salih amelleri kendinden bilirse, bu durum onun Allah’a olan gerçek tevekkülünü zedeler. Ameller, birer araçtır ve ancak Allah’ın izni, yardımı ve rızasıyla değer kazanır. Gerçek kulluk, amelleri bir yükümlülük ve şükür vesilesi olarak görüp, nihai hedefin Allah’ın rızası olduğunu unutmamaktır.