Dervişlik dedikleri, hırka ile taç değil. Gönül almaktır dervişlik, sabır ile aç değil.
— Yunus Emre, Divan / İlahiler
Yunus, dervişliğin dışsal sembollerle (hırka, taç) sınırlı olmadığını, asıl dervişliğin içsel bir durum olduğunu belirtir. Gerçek derviş, gönül kırmayan, insanları incitmeyen, hoşgörülü ve sabırlı olandır. Sabır, tasavvuf yolunda karşılaşılan zorluklara karşı metanet göstermek, nefsin arzu ve isteklerine direnmek demektir. Açlık veya yokluk değil, gönül zenginliği ve sabır, hakiki dervişliğin alametleridir.