Sûfî, vaktin oğludur; yani, her anın gereğini yerine getirendir.
— Cüneyd-i Bağdadi, Resâil
Cüneyd, sûfînin zamanı en verimli şekilde değerlendiren kişi olduğunu vurgular. ‘Vaktin oğlu’ olmak, geçmişin pişmanlıklarıyla veya geleceğin endişeleriyle meşgul olmamak, aksine içinde bulunulan anın hakkını vermek demektir. Her an, Allah’a yönelme, zikir, ibadet ve iyi işler yapma fırsatıdır. Sûfî, her anı bir nimet olarak görür ve onu Allah’a yakınlaşma vesilesi kılar. Bu, anı yaşamanın ve onu manevi gelişim için kullanmanın önemini gösterir, böylece kul her anını ibadete çevirir.