Uzun yıllar süren mesut bir evlilik hayatının ardından, eşinin vefatıyla derin bir boşluğun ortasında kalakalır bir kadın. Şer’î iddet müddeti nihayete erdiğinde ise, hayatının bu yeni ve meçhul safhasında kendini yapayalnız, geleceği ise bir sis perdesi ardında bulur.
Lakin bu mümin kadın, hayatının bu en çetin imtihanını, Rabbinden gelen bir hikmetle yeni bir başlangıcın müjdecisi olarak telakki etmeye azmeder. Eşinin vefatının ardından, dünya malı açısından da darlığa düşmüş olsa da, o, ye’se kapılıp çöküntüye sürüklenmek yerine, küllerinden yeniden doğarcasına bir hayat inşa etmeye karar verir.
Kadın, evinin deruhte edilmesi gereken işlerine canla başla sarılır. Vaktin yıprattığı, eski ihtişamını kaybetmiş eşyalarını ihya etmeye, yuvasını yeniden tanzim etmeye gayret eder. Her bir tamirat, her bir düzenleme, onun için taze bir umut pınarı, yeni bir dirilişin mübarek bir işareti olur.
Vakit ilerledikçe, bu mübarek kadın, hayatının bu yeni safhasında kendine yepyeni bir makam, bir duruş bahşeder. Ömrü boyunca Hakk’a teslimiyetle yaşamış, ancak hiçbir zorluk karşısında yılmamış olan bu ruh, şimdi daha da kuvvet bulur, imanıyla perçinlenir.
Bu ibretlik kıssadan çıkarılacak ders şudur ki: Fani dünya, bazen bir devrin nihayeti gibi büyük acılarla, bazen de köklü dönüşümlerle sınayabilir insanı. Ancak mümin kul, bu çetin imtihanlarla sabırla yüzleşip, onlardan hikmet dersleri çıkararak, ruhunu daha da çelikleştirerek yeni bir dirilişe yelken açabilir. Bu mübarek kadının misalinde görüldüğü üzere, iman, sabır ve Hak yolundaki gayret, hayatın en karanlık demlerinde bile insana kurtuluş kapıları aralayabilir.