Allâhümme yâ Mutmainne'l-kulûb! İc'al kulûbenâ teskunu ve tatma'innu bitevekkulinâ aleyke. Ve edı' durûbenâ binûri sabrinâ, hattâ nerâ'l-hayra fî kulli durrin. Nes'eluke'l-hidâyete ve't-tevfîka lien nekûne mine'ş-şâkirîne fi'l-yusri ve's-sâbirîne fi'l-usri, ve en tulhimena'l-hikmete.
Allah'ım, ey kalpleri mutmain kılan! Kalplerimizi sana olan tevekkülümüzle sakin ve huzurlu kıl. Sabrımızın nuruyla yollarımızı aydınlat, ta ki her zararda bir hayır görelim. Senden kolaylıkta şükredenlerden, zorlukta sabredenlerden olmamız için hidayet ve muvaffakiyet isteriz ve bize hikmeti ilham etmeni dileriz. Bu dua, tevekkülün kalbe getirdiği huzuru ve sabrın zorlukları aydınlatan bir nur olduğunu vurgular, böylece kul, hayatın her anında ilahi takdire teslimiyetle sükûnete kavuşur.