Şefiç el-Belhi’nin Dua ve Tevakkeli Kıssası

Bir kıssa anlatılıyor: Şefiç el-Belhi çocuklarının açlıktan musibette olduğunu görüyor. Bir dostu vardır ki ona her ihtiyacında danışan birisidir. O, Ebu Cafer’den gelen hadisi hatırlar: “Kim bir mevludan mevlude bir ihtiyacı olursa, bunu Allah’a başvurarak başlasın.” Mescide girer ve iki rekâtta namaz kılar. Ettehiyatta iken uyku basıyor ve rüyasında kendisine sesleniyor: “Ey Şefiç, sen kulları Allah’a yönlendirir de kendini unutur musun?” Uyandığında bu bir uyarı olduğunu anlıyor. Dostuna gitmez, yalnızca Allah’a tevekkül eder. Evine döndüğünde, Allah o dostunu harekete geçirmiş ve ailesi için gerekli olan malı sağlamış bulunur.