Peygamber Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem (s.a.v.), Cuma gününde öyle müstesna bir vakitten bahsetmiştir ki, o anda yapılan duaların Cenab-ı Hak katında kabul buyrulacağı müjdelenmiştir. İslam âlimleri, bu kutlu vaktin tam olarak ne zaman olduğunu derinlemesine araştırmış ve bu hususta ekseriyetle ittifak edilen iki kuvvetli görüş ortaya çıkmıştır:
**En Kuvvetli ve Yaygın Görüş: İkindi ile Akşam Arası**
Nice sâlih kullardan rivayet olunduğuna göre, onlar şöyle buyurmuşlardır: “Ben Cuma günü ikindi namazı ile akşam ezanı arasındaki o kıymetli dilimde her ne zaman dua etsem, Allah Teâlâ duama icabet etti.” Bu mübarek rivayeti kendilerine düstur edinen Tabiin döneminin büyük âlimleri, Cuma günleri ikindi namazını eda ettikten sonra mescitlerde kalarak, tüm benlikleriyle duaya yönelmişlerdir:
* **el-Fadl b. Fedâle Hazretleri:** Cuma günleri ikindi namazını kıldıktan sonra, mescidin kuytu bir köşesine çekilir, güneş batıncaya dek Rabbine yönelir, niyazda bulunurdu. Dünya kelamı etmez, tüm vaktini huşu içinde duayla geçirirdi.
* **Sa’îd b. Cübeyr Hazretleri:** İkindi namazının ardından kimseyle konuşmaz, tüm kalbiyle duaya sarılır, güneşin batışına değin bu mübarek meşguliyetini sürdürürdü. Onun için bu vakit, yalnızca Allah ile baş başa kalma ve O’na yakarış zamanıydı.
**İkinci Görüş: Hutbe Okunurken**
Diğer bir muteber görüşe göre ise, duaların kabul olduğu bu mübarek an, İmam Şâfiî Hazretleri’nin de beyan buyurduğu üzere, imamın hutbeye çıktığı andan Cuma namazının sona erdiği vakte kadar geçen süredir.
**Kıymetli Bir Nasihat**
Ey müminler! Cuma gününün bu mübarek anlarını, bilhassa ikindi ile akşam arasındaki o kıymetli vakti ganimet biliniz. Namazda durur gibi huşu içinde, tüm kalbinizle Allah’a yönelerek dua ediniz. Zira bu kutlu saatlerde yapılan dualar, Cenab-ı Hakk’ın izni ve inayetiyle asla geri çevrilmez, makbuliyetle şereflenir. Bu müstesna anları ihya ederek, Rabbimizin rahmet ve mağfiretine nail olmaya gayret edelim.