Bir dostumun babasının ibretlik hikayesi nakledilir ki, derin bir iman ve tevekkülün neleri mümkün kılabileceğine dair sarsılmaz bir delildir.
O zat, ileri yaşta bir hanımefendiyle izdivaç eylemişti. Hanımı, evlat hasretiyle yanıp tutuşuyor, anaçlık duygusuyla dolup taşıyordu; ne var ki, bunca arzuya rağmen bir türlü gebe kalamıyordu. Nice hastanelerin, tabip kapılarının aşındırılmasından, sayısız muayene ve tetkikten sonra, son doktorun hükmü kesin ve acıydı: “Sizin için hamilelik mümkün görünmüyor.” Bu sözler, sanki gökten inen bir yıldırımla yüreğini dağlamış, tüm ümit pencerelerini kapatmıştı.
Fakat o mübarek kadın, beşeri imkânların tükendiği yerde, ilahi kudrete sığınmaktan asla vazgeçmedi. Ümidini Rabbinden kesmedi. Geceler boyu seccadesini gözyaşlarıyla ıslattı, ellerini semaya açtı, Rabbine cân-ı gönülden niyaz etti, O’na yalvardı, yakardı. Sabırla ve teslimiyetle bekledi.
Bir ay kadar sonra, hiç beklenmedik bir şekilde, şiddetli bir diş ağrısı peyda oldu. Bu rahatsızlıkla bir tabibe müracaat ettiğinde, doktorun ilk tavsiyesi, bir gebelik testi yaptırması yönünde oldu. Kadın şaşkınlık içinde, doktorun bu isteğini yerine getirdi. Yapılan testlerin neticesi, mucizevi bir hakikati gözler önüne serdi: Hamileydi! Bu müjdeli haber karşısında, kadıncağızın sevinci öylesine büyüktü ki, adeta aklı başından gitti, kendinden geçecek gibi oldu.
Vakti geldiğinde, nur topu gibi bir erkek evlat dünyaya geldi. Ona ‘Avz’ ismi verildi ki, bu isim ‘Teselli’ yahut ‘Taziye’ manasına gelmekteydi. Zira o çocuk, uzun yılların hasretine bir teselli, bir avuntu olmuştu. Şimdi o çocuk, on yedi yaşına ermiş, genç bir delikanlı olmuştur.
Bu ibretlik kıssa, bizlere bir kez daha gösterir ki, dua ve sabırla yoğrulmuş bir iman karşısında, beşeri ölçülerle imkânsız addedilen nice şeyler, Cenab-ı Hakk’ın sonsuz kudretiyle bir anda mümkün hale gelebilir. Zira O, dilediği zaman ‘Ol!’ der ve o şey hemen oluverir.